ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ

  Η απόφαση να επισκεφτεί ένα άτομο τον ψυχολόγο είναι συνήθως δύσκολη λόγω των αντιλήψεων που επικρατούν. Πολλές φορές αναρωτιέται αν η ανάγκη του να ζητήσει βοήθεια οφείλεται στο ότι "χάνει το μυαλό του" ή '' αν είναι ένα βήμα πριν την κατάθλιψη". Πολλές φορές απορεί για το πώς ένας άλλος άνθρωπος που δεν τον ξέρει, θα μπορέσει να τον βοηθήσει περισσότερο από ότι μπορεί να βοηθήσει ο ίδιος τον εαυτό του. Ακόμη για κάποιους η επίσκεψη σε ψυχολόγο μπορεί να αποτελεί μια δυσάρεστη εμπειρία αφού μια παρελθοντική δοκιμή ήταν περισσότερο απογοητευτική παρά επικουρική.Όσον αφορά στους συμβουλευόμενους υπάρχει ένας διαχωρισμός ανάμεσα σε εκείνους που αποζητούν την βοήθεια από μόνοι τους και σε εκείνους που παραπέμπονται από άλλα άτομα. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει η προσωπική βούληση και έτσι τα αποτελέσματα είναι αμεσότερα ενώ στην δεύτερη ενυπάρχει το στοιχείο της αντίστασης και οι δυσκολίες είναι περισσότερες.

  Ο ρόλος του συμβουλευτικού ψυχολόγου σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του Combs(1971) είναι:

1. Nα απελευθερώνει παρά να ελέγχει

2. Να ενδιαφέρεται για μεγαλύτερα παρά για μικρότερα νοήματα

3. Να παρακινείται από αλτρουιστικά παρά από ναρκισσιστικά συναισθήματα

4. Να συμμετέχει παρά να αποξενώνεται

5. Να είναι αυτο-αποκαλυπτικός παρά αυτο-αποκρυπτικός

  Η σχέση που δημιουργείται επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως η γνησιότητα, η ειλικρίνεια, ο σεβασμός και η θετική εκτίμηση. Η θετική συμβουλευτική σχέση βασίζεται στην εμπιστοσύνη η οποία θα οικοδομηθεί σταδιακά και εφόσον ο συμβουλευόμενος βλέπει τον ψυχολόγο ως ένα άτομο εχέμυθο, υπεύθυνο, ειλικρινές, ευαίσθητο και σοβαρό. Η αναγνώριση και ο καθορισμός των στόχων βοηθούν ώστε να ο συμβουλευόμενος να περάσει από το στάδιο του άγχους και της σύγχυσης στην  κατεύθυνση της αντιμετώπισης. Η επιλογή της συμβουλευτικής τεχνικής είναι ιδιαιτέρως σημαντική αφού μέσω εκείνης θα επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οι θεωρητικές προσεγγίσεις και οι τεχνικές είναι τόσες πολλές, που μόνο όταν υπάρξει απόλυτη αντιστοίχηση προβλήματος και θεραπευτικής μεθόδου, η συμβουλευτική διαδικασία είναι απολύτως επιτυχημένη.

  Το να ζητάει ένα άτομο βοήθεια σε μια περίοδο της ζωής του που δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει όσα το απασχολούν, το φοβίζουν και το αγχώνουν, δείχνει την ανάγκη να σταθεί ξανά γρήγορα στα πόδια του πιο δυνατό, με μεγαλύτερη αυτο-εκτίμηση/αυτογνωσία και  σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί  ένδειξη αδυναμίας ή παράνοιας.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

   Ως συμβουλευτική ψυχολογία ορίζεται η διαδικασία μέσα από την οποία ο άνθρωπος βοηθιέται προκειμένου να συμπεριφέρεται με ένα πιο ικανοποιητικό τρόπο στον εαυτό του. Ο Combs και οι συνεργάτες του (1971) υποστηρίζουν ότι τα άτομα που μπορούν να βοηθήσουν διαθέτουν κάποια χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα τους. Συγκεκριμένα οι καλοί συμβουλευτικοί ψυχολόγοι αντιλαμβάνονται τους άλλους ως :

1. Ικανούς παρά μη-ικανούς

2. Φιλικούς παρά μη-φιλικούς

3. Αξιόπιστους παρά αναξιόπιστους

4. Να αξίζουν παρά να μην αξίζουν

5. Πρόθυμους να βοηθήσουν παρά να εμποδίσουν

6. Παρακινούμενους από εσωτερικά παρά από εξωτερικά κίνητρα

   Η απόφαση να επισκεφτεί ένα άτομο τον ψυχολόγο συνήθως επηρεάζεται από  λανθασμένες αντιλήψεις επειδή για πολύ κόσμο ο ρόλος του ψυχολόγου δεν είναι ξεκάθαρος.

 Οι βασικοί όμως ρόλοι του συμβουλευτικού ψυχολόγου είναι τρεις:

• Θεραπευτικός ή αποκατάστασης δηλαδή βοηθά τους ανθρώπους που βιώνουν άμεσα κάποια δυσκολία
• Προληπτικός που προλαμβάνει δυσκολίες που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον.
• Εκπαιδευτικός και εξελικτικός που τους βοηθάει στην απόκτηση του μεγαλύτερου κέρδους από τις εμπειρίες τους

  Η θεραπευτική σχέση που δημιουργείται μεταξύ συμβουλευτικού ψυχολόγου και συμβουλευόμενου διαμορφώνεται από διάφορους παράγοντες της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς και των δύο μερών. Σύμφωνα με τον Rogers για να θεωρηθεί μια θεραπευτική σχέση εποικοδομητική πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες δηλαδή ενσυναίσθηση-κατανόηση, μη κτητική ζεστασιά, αυτοαποκάλυψη, γνησιότητα και άνευ όρων θετική εκτίμηση. Η ενσυναίσθηση αποτελεί τον πιο βασικό παράγοντα της διαδικασίας αφού θεωρείται η δυνατότητα να βιώνει κανείς τα συναισθήματα του συνανθρώπου του.

   Οι λόγοι που ένα άτομο μπορεί να ζητήσει βοήθεια είναι άπειροι και απορρέουν τόσο από τον εαυτό του όσο και από την κοινωνία. Ο συμβουλευόμενος θα πρέπει να ψάξει ώστε να βρει έναν ψυχολόγο με τον οποίο θα αναπτύξει μια αυθεντική σχέση ενδιαφέροντος που θα αποτελέσει την βάση για τον προσδιορισμό των στόχων της συμβουλευτικής και της επίτευξης τους.  

AΝΑΛΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

   O Carl Jung διαφωνούσε με την υπερβολική ενασχόληση του Freud με την σεξουαλικότητα και γι αυτό δημιούργησε την θεωρητική σχολή της Αναλυτικής Ψυχολογίας. Αναγνώριζε στην libido μια πιο γενικευμένη δύναμη για ευχαρίστηση και δημιουργικότητα. Ουσιαστικά την ταύτιζε με το ενδιαφέρον για τον εσωτερικό ή εξωτερικό κόσμο και διατύπωσε ότι η libido περιλαμβάνει έναν εσωστρεφή και έναν εξωστρεφή τύπο. Ο εσωστρεφής οδηγείται προς τα μέσα στον εαυτό του και είναι διστακτικός και προσεκτικός. Ο εξωστρεφής είναι δραστήριος, ριψοκίνδυνος και κοινωνικός. 

   

   Ακόμη τόνιζε την πάλη των ανθρώπων με τις αντίπαλες δυνάμεις που βρίσκονται μέσα τους δηλαδή ανάμεσα στο πρόσωπο που δείχνουν στους άλλους (persona)-το οποίο είναι απαραίτητο κομμάτι της κοινωνικής ζωής- και στον ιδιωτικό εαυτό τους. Επίσης υποστήριζε ότι γίνεται μία πάλη ανάμεσα στο αρσενικό και στο θηλυκό κομμάτι του εαυτού. Κάθε άνδρας έχει ένα θηλυκό κομμάτι (anima) και κάθε γυναίκα ένα αρσενικό (animus) στην προσωπικότητα του. Άν ο άνδρας απορρίπτει το θηλυκό κομμάτι του τότε γίνεται ψυχρός και απαθής στα αισθήματα των άλλων ενώ αν η γυναίκα απορρίπτει το αρσενικό της κομμάτι, τότε απορροφάται υπερβολικά από την μητρότητα. Η πορεία προς την ολοκλήρωση περιλαμβάνει την συνύπαρξη των δύο αντίθετων στοιχείων της ανθρώπινης ψυχής.

   Επιπλέον δημιούργησε μια τυπολογία βασιζόμενη σε τέσσερις λειτουργικούς τύπους δηλαδή τον Αισθητηριακό, τον Βιωματικό, τον Σκεπτόμενο και τον Ενοραματικό.

1. Αισθητηριακός: Χρησιμοποιεί την αισθητηριακή λειτουργία και δέχεται την πραγματικότητα εμπειρικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν την παραπάνω λειτουργία για την διαμόρφωση της προσωπικότητας τους.

2. Βιωματικός: Χρησιμοποιεί την βιωματική λειτουργία και συμπεριφέρεται όπως βιώνει τις καταστάσεις.

3. Σκεπτόμενος: Χρησιμοποιεί την λειτουργία της σκέψης και οι πράξεις του είναι αποτέλεσμα νοητικής διεργασίας.

4. Ενοραματικός: Χρησιμοποιεί την ενόραση και προσλαμβάνει πραγματικότητες εκτός συνείδησης.

Οι πιο ολοκληρωμένες προσωπικότητες χρησιμοποιούν τρεις λειτουργίες ενώ η τέταρτη ενυπάρχει σε ελάχιστες περιπτώσεις όπου συμφιλιώνονται οι αντίθετες δυνάμεις.  

HAPPY EASTER

ΑΤΟΜΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

  Ο Alfred Adler είναι ο δημιουργός της Ατομικής Ψυχολογίας, της θεωρίας δηλαδή που τονίζει τη μοναδικότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας και που την μελετά ως μία ενότητα εμπειριών/συμπεριφορών.Ο Adler πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και ο σκοπός του είναι να φτάσει στην τελειότητα. Η τάση του αυτή προκύπτει από τα αισθήματα κατωτερότητας που τον διέπουν και από την συνεχή του προσπάθεια να φτάσει σε αισθήματα ανωτερότητας μέσα από τον τρόπο ζωής του.

  Τα αισθήματα κατωτερότητας ξεκινούν από την υποκειμενική άποψη του ατόμου για κάποιες ψυχολογικές και κοινωνικές μειονεξίες που πιστεύει πως έχει ή από τις σωματικές αδυναμίες/αναπηρίες που όντως έχει. Κατά την γέννηση τους όλοι οι άνθρωποι είναι κατώτεροι, αφού σε σχέση με το νεογέννητο όλοι είναι μεγαλύτεροι και πιο ικανοί από εκείνο. Το αίσθημα αβοήθητου που υπήρχε τότε μετατρέπεται σε προσπάθεια για υπεροχή. Όσο και να μεγαλώνει ο άνθρωπος πάντα βλέπει κάτι καλύτερο από τον ίδιο και γι αυτό αγωνίζεται για τη ανωτερότητα του, χρησιμοποιώντας τα αισθήματα κατωτερότητας ως αιτία εξέλιξης.

  Ο Adler υποστηρίζει πως αυτός ο αγώνας του ατόμου να προχωρήσει από το μείον στο συν είναι έμφυτος και δεν σταματάει ποτέ. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι με τον όρο ανωτερότητα δεν εννοεί την κοινωνική διάκριση, την κοινωνική θέση ή την ηγεσία. Το κάθε άτομο προσπαθεί να γίνει ανώτερο σε σχέση με τον εαυτό του και διαθέτει τρεις στόχους με κοινωνικό χαρακτήρα που θα τον εντάξουν στο κοινωνικό σύνολο. Οι στόχοι αυτοί είναι η εργασία, η αγάπη και η φιλία.  Το υγιές άτομο θα εκδηλώσει μια ανοδική ορμή  προς την τελειότητα αλλά μέσα από την συνεργασία και τον συναγωνισμό. Όταν το άτομο αρνηθεί να αποδεχθεί και να προσπαθήσει για τους παραπάνω στόχους, τότε σύμφωνα με τον Adler είναι νευρωτικό με στόχους εγωκεντρικούς.

  'Ενα ακόμη αξιοπρόσεκτο σημείο στην θεωρία του είναι το πως η σειρά γέννησης επηρεάζει την ψυχολογική ανάπτυξη του ανθρώπου. Συγκεκριμένα το πρωτότοκο παιδί αποτελεί το επίκεντρο της προσοχής μέχρι την εμφάνιση του δεύτερου παιδιού που νιώθει ότι το εκθρονίζει και το αναγκάζει να χάσει τα κεκτημένα. Αν οι γονείς δεν το συμβουλεύσουν σωστά τότε θα νιώθει ανασφάλεια και ζήλια για τους γύρω του στην ενήλικη ζωή. Το δεύτερο παιδί προσαρμόζεται ευκολότερα  και είναι συνεργάσιμο γιατί εξαρχής μοιράζεται την προσοχή με ένα άλλο παιδί. Συνήθως προσπαθεί να ξεπεράσει το πρώτο γι αυτό διέπεται από φιλοδοξία και επαναστατικότητα. Τα μοναχοπαίδια ανταγωνίζονται τους ίδιους τους  γονείς τους και θέλουν πάντα να αποτελούν το επίκεντρο της προσοχής. Αυτό που τελικά μετράει στην διαμόρφωση της προσωπικότητας σύμφωνα με τον Adler, είναι ο τρόπος που ερμηνεύει το ίδιο το άτομο την μεταχείριση που δέχεται από τους γονείς, τα αδέρφια, τους φίλους και την κοινωνία.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

  Ο Carl Rogers χρησιμοποιεί ως έννοια κλειδί στη θεωρία του τον εαυτό. Σύμφωνα με την φαινομενολογική του θέση το άτομο αντιλαμβάνεται τον κόσμο μ ένα μοναδικό τρόπο.  Η αυτοσυνέπεια(self -consistency) εκφράζει την απουσία σύγκρουσης ανάμεσα στις αντιλήψεις που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του.

   Ακόμη τονίζει την σημασία της συμφωνίας(congruence) ανάμεσα στον εαυτό και την εμπειρία, δηλαδή την προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για να συνδέσει αυτό που αισθάνεται με την εικόνα που έχει για τον εαυτό του. H πλήρης βέβαια συμφωνία είναι αδύνατη γιατί τότε δεν θα είχε κανένα κίνητρο για να τον βελτιώσει. Επίσης κάποιες φορές βιώνει μια κατάσταση έντονης ασυμφωνίας(incongruence) ανάμεσα στην αντίληψη για τον εαυτό του και την πραγματικότητα η οποία χαρακτηρίζεται από άγχος .  Σύμφωνα με τον Rogers η παραπάνω κατάσταση ξεκινάει όταν ένα παιδί δεν έχει θετική αντιμετώπιση από τους γονείς του και μπορεί να εκφράζει σκέψεις και συναισθήματα που είναι αποδεκτά γι αυτούς αλλά τελικά δεν αντιπροσωπεύουν το ίδιο. 

  Στους ψυχολογικά υγιείς ανθρώπους υπάρχει  σημαντική συμφωνία ανάμεσα στον πραγματικό εαυτό(actual self)  και στον ιδανικό εαυτό(ideal self)-τον εαυτό που θα ήθελαν να έχουν. Γι αυτό διαθέτουν περισσότερη αυτοπεποίθηση, είναι κοινωνικά ισορροπημένοι και ικανότεροι να αντιμετωπίζουν τις καθημερινές δυσκολίες.

 

    Σκεφτείτε λοιπόν πως βλέπετε τους διαφορετικούς εαυτούς σας δηλαδή τον πραγματικό όπως τον αντιλαμβάνεστε αυτή την στιγμή, τον ιδανικό-που θα θέλατε  να έχετε- και τον εαυτό που φοβάστε-δεν θα θέλατε να έχετε. Αξιολογήστε την μεταξύ τους σχέση και αναρωτηθείτε τι αποζητάτε, τι θεωρείτε ιδανικό για εσάς και τι φοβάστε. Γνωρίστε καλύτερα τον πραγματικό σας εαυτό, βελτιώστε τον και αγαπήστε τον....!!!!!!!!

ΘΕΩΡΙΑ 3 ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ

  Ο Hans Eysenck, Γερμανός ψυχολόγος, χρησιμοποίησε την ανάλυση παραγόντων για τον προσδιορισμό τριών διαστάσεων της προσωπικότητας. Υπολογίζοντας σε ποια διάσταση βρίσκεται ένα άτομο προσδιορίζεται και ο τύπος της προσωπικότητας του.

  Η διάσταση του νευρωτισμού (neuroticism) μετρά το επίπεδο σταθερότητας/αστάθειας ενός ατόμου. Τα σταθερά άτομα είναι ατάραχα, ήρεμα, αξιόπιστα ενώ τα ασταθή είναι αγχώδη, κυκλοθυμικά και αναξιόπιστα. Η διάσταση της εξωστρέφειας (extraversion) μετρά το επίπεδο εσωστρέφειας /εξωστρέφειας του ατόμου. Το παραπάνω σχήμα απεικονίζει την αλληλεπίδραση των διαστάσεων της εσωστρέφειας/εξωστρέφειας και σταθερότητας/αστάθειας από την οποία γεννιούνται τέσσερις τύποι προσωπικότητας, ίδιοι με εκείνους που είχαν αναγνωριστεί από τον Ιπποκράτη πριν από τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια.

Οι δυο διαστάσεις Neuroticism και Extraversion χρησιμοποιήθηκαν με τα αρχικά τους E και N και οδήγησαν στα εξής:

High N and High E = Choleric type

High N and Low E = Melancholic type

Low N and High E = Sanguine type

Low N and Low E = Phlegmatic type

Ο μελαγχολικός είναι καταθλιπτικός, φοβικός, καχύποπτος, αργός και γενικότερα εσωστρεφής.

Ο χολερικός  είναι ευέξαπτος, πικρόχολος, βίαιος και στην κοινωνική του ζωή εξωστρεφής.

Ο φλεγματικός είναι απαθής, αδρανής, νωθρός, δειλός και εσωστρεφής.

Ο αιματικός είναι κοινωνικός, δραστήριος, ενθουσιώδης, αισιόδοξος και εξωστρεφής.

Υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη βιολογικής βάσης στην θεωρία του και γι αυτό η κληρονομικότητα εξηγεί κατά το ήμισυ τη μεταβλητότητα των διαστάσεων μεταξύ των ανθρώπων.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟ-ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗΣ

  Όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη ανάρτηση ο  Abraham Μaslow διατύπωσε την πρώτη ανθρωπιστική θεωρία της προσωπικότητας. Το σημαντικότερο επίπεδο στο οποίο φτάνει ένα άτομο για να είναι ευτυχισμένο και ικανοποιημένο απο τη ζωή του είναι η αυτοπραγμάτωση( self-actualization) δηλαδή η υλοποίηση των δυνατοτήτων του. Ο Maslow κατέληξε σ ένα κατάλογο χαρακτηριστικών που έχουν οι άνθρωποι με αυτοπραγμάτωση ο οποίος είναι ο εξής:

1. Πραγματικός προσανατολισμός

2. Αυθορμητισμός

3. Επικέντρωση στα προβλήματα αντί για επικέντρωση στον εαυτό

4. Αυτονομία και ανεξαρτησία

5. Αέρας αποστασιοποίησης και ανάγκη για ιδιωτική σφαίρα ζωής

6. Αυτοαποδοχή και αποδοχή των άλλων ως έχουν

7. Νεωτεριστική εκτίμηση ανθρώπων και πραγμάτων

8. Δημοκρατικές τάσεις και αξίες

9. Φιλοσοφημένη αίσθηση του χιούμορ

10. Υψηλός βαθμός δημιουργικότητας

11. Υπέρβαση του περίγυρου

12. Όχι σύγχυση των μέσων με τους σκοπούς

13. Ισχυρό κοινωνικό ενδιαφέρον

14. Τάση για δυνατές πολύ προσωπικές σχέσεις με λίγους/ξεχωριστούς ανθρώπους παρά επιφανειακές σχέσεις με πολλά άτομα

  Ο Μaslow μεγάλωσε στο Μπρούκλιν και οι γονείς του τον κατεύθειναν να ακολουθήσει τη νομική σχολή. Μια μέρα στην τάξη, συνειδητοποίησε πως το μάθημα που παρακολουθούσε τον άφηνε παντελώς αδιάφορο και έτσι έφυγε αποφασισμένος να ακολουθήσει τις σπουδές στην ψυχολογία. Η ισχυρή του θέληση να ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες-δυνατότητες και όχι εκείνες του περιβάλλοντος του, αποτέλεσαν το εναύσμα για να αναπτύξει την ανθρωπιστική θεωρία.    

ΠΥΡΑΜΙΔΑ TOY MASLOW

  Η ανθρωπιστική - υπαρξιστική θεωρία βασίζεται στην άποψη ότι ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να προσδιορίζεται και να εξελίσσεται χωρίς να αποτελεί θύμα του ασυνείδητου ή των περιβαλλοντικών συγκυριών. Αποτελεί δηλαδή μια πιο αισιόδοξη άποψη αφού το άτομο είναι ελεύθερο να καθορίσει ποιο θέλει να είναι και πώς θέλει να ζήσει. Η ανθρωπιστική κατεύθυνση τονίζει τρία χαρακτηριστικά, την πολυπλοκότητα, τη μοναδικότητα και την ικανότητα για ανάπτυξη και ευτυχία που διέπουν την ψυχική ζωή του ανθρώπου.

 Ο Abraham Maslow καθόρισε ένα ιεραρχικό σύστημα ανθρωπίνων αναγκών και κινήτρων που απεικονίζονται ως πυραμίδα. Στη βάση βρίσκονται οι πρώτες βιολογικές ανάγκες οι οποίες πρέπει να ικανοποιηθούν όπως είναι η δίψα, η πείνα και ο ύπνος. Στη συνέχεια βρίσκονται οι ανάγκες για ασφάλεια και προστασία, όπως είναι η σταθερότητα και η απελευθέρωση από τον φόβο, οι οποίες μπορούν να ικανοποιηθούν εφόσον έχουν εξασφαλιστεί οι πρώτες . Στο επόμενο επίπεδο ανήκουν οι ανάγκες για συναισθηματική ανταπόκριση και αγάπη από την οικογένεια, τον σύντροφο και τους φίλους. Ακολουθούν η ανάγκη για κοινωνική αποδοχή και αναγνώριση μέσα από την επίτευξη των στόχων και την υπευθυνότητα. Στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκονται οι ανάγκες για αυτοπραγμάτωση και αυτοπροσδιορισμό μέσα από τη δημιουργικότητα, την αξιοποίηση των εσωτερικών χαρισμάτων και την πληρότητα.  Η ψυχική υγεία του ατόμου εξαρτάται από την ικανοποίηση όλων των αναγκών στην ιεραρχία αλλά η προϋπόθεση για μια ευτυχισμένη ζωή είναι η ικανοποίηση των υψηλότερων αναγκών όπου το άτομο αξιοποιεί τις δυνατότητες του στον μέγιστο βαθμό.

   Σύμφωνα με την ανθρωπιστική θεωρία τα αίτια μιας ψυχικής διαταραχής δεν βρίσκονται στο ίδιο το άτομο αλλά στην κοινωνία η οποία δεν δίνει την ευκαιρία για αυτοπραγμάτωση. Οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες δεν επιτρέπουν στο άτομο να είναι ουσιαστικά ελεύθερο ώστε να μπορεί να κάνει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα. Η διαφορά της από την ψυχαναλυτική και συμπεριφορική κατεύθυνση είναι ότι βασίζεται στην ελεύθερη βούληση και στην προσωπική επιλογή. Η θεραπευτική διαδικασία της θεωρίας οδηγεί στην αυτογνωσία και επικεντρώνεται περισσότερο στο παρόν και λιγότερο στις δυσκολίες του παρελθόντος.

   Πώς όμως είναι  δυνατόν να επιδιώκουμε την αυτοπραγμάτωση όταν δεν έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προηγούμενες ανάγκες; Πώς είναι δυνατόν να έρθει η ευτυχία όταν με την κοινωνικοπολιτική κατάσταση σε πολλές περιπτώσεις δεν ικανοποιούνται ούτε οι πρώτες βιολογικές ανάγκες; Γι' αυτό κάποιες φορές πρέπει να πολεμάμε ώστε να αλλάζουν οι συνθήκες, να βελτιώνονται οι καταστάσεις και να ανατρέπονται οι παγιωμένες θέσεις....!!!!!!! 

STROKES

  Ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να νιώθει αρεστός μέσα στο περιβάλλον στο οποίο κινείται, είτε αυτό είναι οικογενειακό, κοινωνικό ή εργασιακό. Ο Berne στα πλαίσια της Συναλλακτικής Ανάλυσης χρησιμοποίησε τον όρο Stroke που στην κυριολεξία του σημαίνει το χτύπημα στον ώμο ενώ στην ψυχολογία είναι κάθε είδος αναγνώρισης που το άτομο δείχνει ή του δείχνουν. Τα strokes διακρίνονται σε Φυσικά/ Ψυχολογικά και σε Θετικά/ Αρνητικά.

Τα Φυσικά/Θετικά είναι το αγκάλιασμα, το χάδι, το φιλί και η θερμή χειραψία.

Τα Φυσικά/Αρνητικά είναι το χαστούκι, η κλωτσιά, το σπρώξιμο και η γροθιά.

Τα Ψυχολογικά/Θετικά είναι ο θαυμασμός, το ενδιαφέρον, η ενθάρρυνση και ο έπαινος.

Τα Ψυχολογικά/Αρνητικά είναι η αχαριστία, η ειρωνεία, το γύρισμα της πλάτης και η γελοιοποίηση.

  Τα  πολύ θετικά strokes σχετίζονται  με το σ αγαπώ ότι και αν κάνεις, ότι και αν πεις. Φαίνεται ως το ιδανικό ερέθισμα αλλά η αξία του αμφισβητείται αναλόγως από ποιο άτομο προέρχεται και υπό ποίες συνθήκες. Τα λίγο θετικά strokes σχετίζονται με τ ότι συγχαίρουμε κάποιον γι αυτό που λέει ή κάνει και όχι γι αυτό που είναι. Αν και τα πρώτα δίνουν την μεγαλύτερη ικανοποίηση πολλές φορές είναι εκτός πραγματικότητας οπότε τα λίγο θετικά είναι πιο σημαντικά.

  Τα πολύ αρνητικά strokes κάποιες φορές μπορούν να βοηθήσουν το άτομο να αποκτήσει επίγνωση της κατάστασης του ώστε να αλλάξει προς το καλύτερο. Όταν όμως είναι τα μοναδικά ερεθίσματα ο παραλήπτης  τελικά  χάνει το ηθικό και την ενέργεια του. Τα λίγο αρνητικά strokes είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτά και μπορούν να προκαλέσουν συμπεριφορές υποταγής ή αντίδρασης. Η χειρότερη όμως περίπτωση είναι η έλλειψη strokes δηλαδή η αδιαφορία η οποία οδηγεί στην αναζήτηση τους ακόμη και αν είναι αρνητικά.

  Οι άνθρωποι πειραματίζονται από την παιδική τους ηλικία ώστε να λάβουν τα strokes που χρειάζονται και αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή όπου η πληθώρα των αρνητικών, τους οδηγεί στη στάση φταίνε οι άλλοι.  Η κατανόηση των strokes βοηθά το άτομο να συνειδητοποιήσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω του συμπεριφέρονται σύμφωνα με το πως έχουν "προγραμματιστεί" από παιδιά.

  Αναρωτηθείτε λοιπόν...δίνετε stokes στα άτομα που σας περιβάλλουν; Τα συγχαίρετε ή τα ανταμείβετε; Όταν εσείς χρειάζεστε ένα stroke το ζητάτε ή περιμένετε από τους άλλους να το μαντέψουν και όταν αυτό δεν γίνεται απογοητεύεστε; Όταν δεν συμφωνείτε μ ΄ενα stroke που σας δίνουν τολμάτε να αντιδράσετε;

  Μέσα από τέτοιου είδους ερωτήσεις θα καταλάβετε καλύτερα την αξία των Strokes!!!!